Dzida

Dzida jest jedną z najstarszych broni  znaną człowiekowi, występuje pod różnymi nazwami  na każdym kontynencie Ziemi. Jest ponad kulturą, czasem i rasą. Z pewnością na jej popularność wpłynęła prosta konstrukcja i uniwersalność, może służyć zarówno do miotania jak i walki wręcz.

Nazwa

Prawdopodobnie słowo to znalazło się w języku Polskim za pośrednictwem  Turków i Tatarów. Na przykład encyklopedia staropolska podaje że słowo to  wzięte jest wprost z języka tureckiego, w którym brzmi dżyda, dżida. Podobnie w języku staro mongolskim istnieje słowo „dida” oznaczające włócznie. Jak widać etymologia słowa jest niepewna, ale z pewnością pochodzi ze stepu.

Budowa

Budowa jest bardzo prosta. Składa się z drzewca czyli długiego drążka wykonanego z mocnego drewna i żeleźca czyli grotu.  Wykonana przeze mnie dzida posiada ręcznie kuty grot ze stali.

Drzewce wykonałem z drewna sosnowego. Dla wzmocnienia konstrukcji  zastosowałem również skórzaną owijkę w górnej części drzewca. Długość to około 150cm

Walka

Jest to broń zarówno do miotania jak i walki wręcz. Może jej używać zarówno wojownik pieszy jak i jeździec. Jak widać jest bardzo uniwersalna. Jaki był zasięg przy miotaniu? Współcześnie  rzuca się oszczepem na około 100m.  Nie każdy jest oczywiście mistrzem świat;-)  Mi udają się rzuty na około 30m. Silnie rzucona  dzida  z  pewnością przebije tarczę jak  i  lekką  zbroję.  

Moje dzidy wykonałem jako ozdobę które zamocowałem  na ścianie.